Omgeving:
Oostkapelle ligt tussen Domburg en Vrouwenpolder. De groepsaccommodatie 'Seeburgh' staat aan de duinrand waar twee natuurmonumenten elkaar kruisen.

Duin- en waterwingebied Oranjezon
Dit voormalig weidegebied, deel van 'De Manteling', dat is ingericht als waterwin- gebied is omgeven door hoge naaldbomen tussen Oostkapelle en Vrouwenpolder. Het duingebied is 5 km lang en ± 1 km breed en bestaat uit een duinzone van jonge duinen die tussen 1200 en 1700 zijn ontstaan. Het gebied is in beheer bij stichting Het Zeeuwse Landschap. Er wordt een kleine entreeprijs (€1,-) gevraagd maar het is absoluut de moeite waard voor heerlijk rustig en mooie wandelingen. Er worden ook excursies verzorgd (zie website). Aangezien de loopafstand van de accommodatie naar het strand en de zee nog geen 5 minuten is zult u hier ongetwijfeld veel tijd doorbrengen. U kunt praktisch het gehele schiereiland rondlopen via het strand de duinen en dijken. Noordelijk, lopend over het stand van Oostkapelle via Vrouwenpolder richting de Oosterschelde kering en Zuide- lijk via Domburg, Westkapelle, Zoutelande, Dishoek richting Vlissingen.

Middelburg, de monumentale hoofdstad van Zeeland, met in het centrum 'De Abdij' bestaande uit verschillende kerken. De Abdijtoren 'Lange Jan', en op de markt het imposante stadhuis. daarnaast wordt Middelburg gedomineerd door honderden monumentale gebouwen, poorten, pleintjes, haventjes en kleine straten en gangetjes. Vlissingen de stad van Michiel de Ruyter. De zeevaart historie van deze oude haven- stad is tot op de dag van vandaag nog overal te zien. Het oude 'Fort Rammekens' iets buiten Vlissingen is hier ook een mooi voorbeeld van. Veere is een zeer fraai pittoresk monumenten stadje aan het 'Veerse Meer'. Er zijn tal van kleine oude dorpjes op Walcheren met ieder hun eigen karakteristieke uitstraling. Westkapelle bijvoorbeeld met de grote oude vuurtoren en de statige badplaats Domburg waar kunstenaars als Mondriaan en Toorop regelmatig verbleven.

De Manteling:
Tussen Domburg en Oostkapelle ligt het natuurgebied 'De Manteling van Walcheren'. Een prachtig combinatie van zee, strand, duinen en landgoedbossen maken het gebied buitengewoon aantrekkelijk voor de natuur liefhebber. Het natuurmonument met zijn vele duinovergangen, wandel-, fiets- en ruiterpaden zorgt voor een intensief gebruik van 'De Manteling'. In de 17e en 18e eeuw bouwden rijke kooplieden hier mooie buitenplaatsen zoals Berkenbosch, Duinbeek, Overduin en Zeeduin. In dit gebied ligt ook het Kasteel Westhove met het Zeeuws Biologisch Museum en de aangrenzende heemtuin 'Hortus Zelandiae' deze maken het gebied recreatief van belang.

Korte Historie over Walcheren

Hoewel sinds 1871 met de Sloedam verbonden aan Zuid-Beveland, wordt nog vaak gesproken over het 'eiland' Walcheren.

Het schiereiland met de vorm van een ruit is goed te overzien. Tussen de hoge duinen in het westen en de Nieuwlandpolders rond het Sloegebied in het oosten ligt een eeuwenoud landschap. 'Wal acra' betekent 'grote akker'. Het is één verklaring voor de herkomst van de naam Walcheren. Een andere theorie luidt dat het eiland vernoemd zou zijn naar de Noormannenkoning Walcherius. Hoe het ook zij, het klopt dat Walcheren één grote akker is. Het middeleeuwse oudland bleef bewaard tot halverwege de 20e eeuw. Oudlandpolders bestaan uit een afwisseling van poelgronden en kreek- ruggen. Grote poelgronden bevinden zich o.a. bij Hoogelande en ten westen van Sint Laurens. Duinen en dijken beschermen Walcheren tegen de zee. Imposant zijn de jonge, hoge duinen bij Dishoek en Zoutelande. Even verderop, tussen Oostkapelle, steken de door regen en wind verweerde oude duinen aan de binnenzijde hun kop op.
Aan de oostzijde van het eiland zijn vanaf de 17e eeuw schorren geschikt gemaakt voor landbouw.
Bij Zoutelande en Westkapelle heeft de mens de kust extra verstevigd om zich tegen sterke stromingen te verdedigen. De militaire inundatie van 1944 sneed diepe wonden in het Walcherse landschap. De kreken bij Westkapelle, Veere en Vlissingen zijn overblijfselen van de onderwaterzetting. Het duurde een jaar voor de dijken waren gedicht. Ondertussen stroomde het zoute water gewoon in de polder. De "tuin van Zeeland", zoals Walcheren in de 18e eeuw werd genoemd kreeg een gevoelig verlies te verwerken. Toch bleef er nog volop natuurschoon over. Strand en duinen vanaf Vrouwenpolder tot aan Vlissingen. De frisse geuren van een loofbos kunt u opsnuiven tussen Domburg en Oostkapelle in het natuurgebied de Manteling van Walcheren. Of wandelt u liever langs de oever van het Veerse meer waar surfplanken en zeilboten voorbij scheren. Naarst wandelen is de fiets een uitstekend middel voor een serieuze kennismaking met Walcheren.